کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 146 | گل خواست که چون رخش نکو باشد و نیست

گل خواست که چون رخش نکو باشد و نیست

چون دلبر من به رنگ و بو باشد و نیست

صد روی فراهم آورد هر سالی

باشد که یکی چو روی او باشد و نیست

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.