کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 186 | در حسن ندارد گل صد پر پایت

در حسن ندارد گل صد پر پایت

زان می فتد از دست تو هم در پایت

و آن غنچه که لب فراهم آورد چنان

زانست که تا بوسه دهد بر پایت

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.