کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 233 | بر من چو لبت ببوسه شکّر بارد

بر من چو لبت ببوسه شکّر بارد

چشم تو روا بود گرش بشمارد

بادام شکسته ات دو مغزت از آن

هر یک بدو در شمار من می آرد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.