کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 256 | نام تو مرا چو بر زبان می گذرد

نام تو مرا چو بر زبان می گذرد

صد چشمۀ نوش در دهان می گذرد

گفتی که چگونه می گذاری بی من؟

ناگفته بهست قصه ، هان می گذرد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.