کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 435 | تا کرد مرا دیده بروی تو نظر

تا کرد مرا دیده بروی تو نظر

اندر سر من نماند از عقل اثر

این عقل بود که خانه پر لعل و گهر

چشمم همه شب گشاده می دارد در؟

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.