کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 596 | بس اشک که از دیده بحاصل آرم

بس اشک که از دیده بحاصل آرم

از آب دو چشم پای در گل آرم

در چشم نماند آب و ترسم زین پس

چون شمع زدیده آتش دل بارم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.