کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 606 | آنشب که ز بر آتش غم سوزم

آنشب که ز بر آتش غم سوزم

خشک و تر خود چو شمع در هم سوزم

تنها سوزم بگوشه یی در چو سپند

چون شمع میان مردمان کم سوزم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.