کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 614 | در گریه چو با اشک ز بودن آید چشم

در گریه چو با اشک ز بودن آید چشم

با اشک ز خویشتن برون آید چشم

امروز ز چشم آب روان می آید

تا خود پس ازین ز چون آید چشم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.