کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 622 | گل گرچه ز حسن می نهد خار دلم

گل گرچه ز حسن می نهد خار دلم

سرو ار چه کشد ز لطف تیمار دلم

جز روی تو در وجه دلم می نشود

جز قدّتو راست نیست بر کار دلم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.