کمال‌الدین اسماعیل

رباعی 657 | پیوسته جونای بر دهن می زنیم

پیوسته جونای بر دهن می زنیم

هرچند که گویمت مزن می زنیم

چون جامه بدست این و آن می دهیم

چون چنگ بدست خویشتن می زنیم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.