مجد همگر

رباعی 44 | چون تنگ دل آکنده شد از بس گله‌هات

چون تنگ دل آکنده شد از بس گله‌هات

معذورم اگر برم به هر کس گله‌هات

وز تنگدلی چو شرح جور تو دهم

اول نفسم گریه بود پس گله‌هات

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.