مجد همگر

رباعی 117 | بی باغ رخ تو عمر من بی برگ است

بی باغ رخ تو عمر من بی برگ است

خون مژه‌ام پوشش و خاکم برگ است

بعد از تو در این جهان که زندان من است

هر روز که زنده‌ام هزاران مرگ است

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.