مجد همگر

رباعی 167 | زان غم که به رویم آمد از کرده دوست

زان غم که به رویم آمد از کرده دوست

دشمن ز نشاط می‌نگنجد در پوست

تا دشمن و دوست لاجرم می‌گویند

این زشتی‌ها ز آنچنان روی نکوست

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.