مجد همگر

رباعی 363 | از بس که رخ نامه به خون تر می‌شد

از بس که رخ نامه به خون تر می‌شد

هم کاغذ و هم حرف مستر می‌شد

گاهی چو سواد نامه می‌پیچیدم

گه چون قلمم دود به سر بر می‌شد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.