مجذوب تبریزی

رباعی 56 | چشمم که سرشک لاله‌گون می‌آرد

چشمم که سرشک لاله‌گون می‌آرد

رازی‌ست که از پرده برون می‌آید

یاد رخ او کردم در شور شدم

این جاست که بوی گل جنون می‌آرد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.