مسعود سعد سلمان

قطعه 137 | گفتم چو فرو شد آفتاب از که

گفتم چو فرو شد آفتاب از که

بنمود شفق چو شعر عنابی

زرین طبق است و زبرش لاله

چون روی نگار من به سیرابی

بنمود مه دو هفته در خرمن

در زنگی اوفتاده سقلابی

گفتم ز برای آن طبق مانا

بر کارگه سپهر دولابی

از دیبا کرده اند سرپوشی

پر در لگنی میانه سیمابی

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.