مشتاق اصفهانی

رباعی 129 | خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش

خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش

شاد از قدم یار پسندیده خویش

چند آه کشم اشک فشانم برهش

گاه از دل خویش و گاه از دیده خویش

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.