مشتاق اصفهانی

رباعی 182 | گو همره اشک لاله‌گون دل من

گو همره اشک لاله‌گون دل من

بیرون نرود ز دیده خون دل من

پیداست که چیست در درون دل من

چون شیشه باده از برون دل من

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.