مشتاق اصفهانی

رباعی 206 | چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو

چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو

پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو

نم در جگرم ز کریه نگذاشته است

وقتیست که لخت دل برون آید ازو

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.