مشتاق اصفهانی

رباعی 213 | تا چون گلم آسایش دامن بودی

تا چون گلم آسایش دامن بودی

دلتنگتر از غنچه بگلشن بودی

رفتی ز بر من و شکفتی اکنون

من بیتو چنانم که تو با من بودی

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.