مولانا

رباعی 226 | باران به سر گرم دلی بر میریخت

باران به سر گرم دلی بر میریخت

بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت

پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز

کاین جان مرا خدای از آب انگیخت

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.