مولانا

رباعی 312 | در کوی غم تو صبر بی‌فرمانست

در کوی غم تو صبر بی‌فرمانست

در دیده ز اشک پرتو حرمانست

دل را ز تو دردهای بی‌درمانست

با این همه راضیم سخن در جانست

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.