مولانا

رباعی 642 | چون صبح ولای حق دمیدن گیرد

چون صبح ولای حق دمیدن گیرد

جان در تن زندگان پریدن گیرد

جایی برسد مرد که در هر نفسی

بی‌زحمت چشم دوست دیدن گیرد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.