شعر 111 | رو به هم کردند هر سه مفتتن
رو به هم کردند هر سه مفتتن
هر سه را یک رنج و یک درد و حزن
هر سه در یک فکر و یک سودا ندیم
هر سه از یک رنج و یک علت سقیم
در خموشی هر سه را خطرت یکی
در سخن هم هر سه را حجت یکی
یک زمانی اشکریزان جملهشان
بر سر خوان مصیبت خونفشان
یک زمان از آتش دل هر سه کس
بر زده با سوز چون مجمر نفس
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک میشود.