اقبال لاهوری

شعر 200 | می روشن ز تاک من فرو ریخت

می روشن ز تاک من فرو ریخت

خوشا مردی که در دامانمویخت

نصیب از آتشی دارم که اول

سنائی از دل رومی برانگیخت

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.