میرداماد

رباعی 95 | از دوریت ای تازه گل باغ مراد

از دوریت ای تازه گل باغ مراد

چون غنچه چیده خنده ام رفته زیاد

گریان چو پیاله پرم در کف دست

نالان چوسبوی خالیم در ره باد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.