میرزا حبیب خراسانی

غزل 87 | زمامم در کف پیری فقیر است

زمامم در کف پیری فقیر است

که در معنی امیران را امیر است

بصورت ژنده پوشی سخت خلقان

بمعنی صاحب تاج و سریر است

رخش تابنده تر از مهر تابان

دلش روشنتر از بدر منیر است

لب جانبخش او عین حیات است

کف در پاش او ابر مطیر است

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.