میلی

غزل 189 | به اجل، کار دل زار مرا وا مگذار

به اجل، کار دل زار مرا وا مگذار

به امید دگری کار مرا وا مگذار

ترک آزار مرا مرحمتش نام مکن

مرحمت می‌کنی، آزار مرا وا مگذار

بنشین، کار به جان آمده و جان بر لب

دم دیگر، دل بیمار مرا وا مگذار

بی غمم چون هدف ناوک آسوده‌دلان

جانب خاطر افگار، مرا وامگذار

عمر میلی به وفای تو تلف شد، زنهار

که حق خدمت بسیار مرا وا مگذار

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.