میلی

غزل 241 | بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من

بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من

تا غیر شود در پی آوارگی من

مشغول به نظاره اویم من رسوا

چندان،‌ که جهانی شده نظّارگی من

خجلت‌زده گشتیم من و چاره‌گر از هم

از بس که فرومانده به بیچارگی من

دل جمع ز باز آمدنم کرده مرانم

اندیشه کن از رفتن یکبارگی من

میلی دهد از رشک فریبم به می و جام

تا یافته کیفیت خونخوارگی من

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.