غزل 257 | گریزم از تو دم خشمگین رسیدن تو

گریزم از تو دم خشمگین رسیدن تو

که ناامیدی‌ام افزون شود ز دیدن تو

عنان کشیده چو از دور بینمت،‌ میرم

که بهر قتل که باشد عنان کشیدن تو

چو بی‌خبر ز سگان تو آمدم پیشت

مرا بسوخت خجل گشتن و رمیدن تو

دلا به حالت مرگم،‌ ترا بشارت باد

که بعد ازین، بود ایام آرمیدن تو

کفایت است چو یک زخم او ترا میلی

چراست از پی تیغ دگر تپیدن تو

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.