نشاط اصفهانی

غزل 4 | وقت من خوش که اگر کوه و اگر صحرا بود

وقت من خوش که اگر کوه و اگر صحرا بود

بی وجودت نتوانم که دمی تنها بود

خاک ری خاصه شمیران که در آن موکب شاه

نزهت افزای بهشتی ست که در دنیا بود

آسمان گو دگر اینسان بتمتع مخرام

همه دانند قمر را نه بدان سیما بود

بوستان گو دگر اینگونه رعونت مفروش

همه دانند صنوبر نه بدان بالا بود

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.