واعظ قزوینی

شعر 190 | روزگاری که منش سر بقدم میسودم

روزگاری که منش سر بقدم میسودم

زلف او در عدم آباد کمر میگردید

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.