شعر 19 | اُوندمْ که تنه دَمْ ره دَم حورانداته
اُوندمْ که تنه دَمْ ره دَم حورانداته
حلِّ مُشکلاتْ ره هَموندَمْ بساته
به شِکل میُونْ هفتْ چشمه اُو بساته
دْ تَلْ و دْ شورْ، دْ سَلْ یکی نواته
گلُوچه کردی، مسته زلفْ ته بپاته
بَپاتهْ وَلی سرْخهْ گِلْ سَرْ بپاته
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک میشود.