امیر پازواری

شعر 9 | ای شه بخت سرهشندییه دیبا را

ای شه بخت سرهشندییه دیبا را

تن مرْ آزارنه، (مه) ویله بوره تا بالا

گِلِ وَلگ ره (به) تنه تن هادِئِمْ جا

بسرهنه تن‌ره، مه خور و مونگ والا

ته خش خسنی ناز و سرینِ شه‌لا

خو، نییه مره‌ای خورِه چیره، ته وا

منْ تنه نوم ره ورمه هر روزه سی جا

تو سنگه دلْ مه نوم ره زبون گنی؟ نا

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.