شعر 60 | ته جا اَرْبه شیر و هیر بَووُ سوُرِوَشْ!
ته جا اَرْبه شیر و هیر بَووُ سوُرِوَشْ!
درامّه به شیر و هیر و گیرِ ما تِرِهْ کَشْ
اگر گِلْگُونْ آتِشْ بَوّه ته لُویِ خِشْ
دَرْاِمّه به آتِشْ وُ دِمِّهْ تَشْرِهْ خِشْ
اَوی تو دَکِتِهْ مه دِلْرِهْ آتَشْ وَشْ
چِتی که کَفِهْ سُوته چَچیرِهْ آتَشْ
دُوسْ! مه مِرْدِنْ ورنَووئه (نبوا) تره خِشْ،
منه دِچِشِ اوُ، سَنْگِسْتُونْ بَوی لِشْ
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک میشود.