شعر 62 | آزیرٰمِهْ تنه یٰاسِهْ، رَنجُورُ و بی‌هوشْ

آزیرٰمِهْ تنه یٰاسِهْ، رَنجُورُ و بی‌هوشْ

ایلاچَشْ به گردْ اِشمِّهْ ته بُناگُوشْ

پُوستین سَمورْ، عاجِهْ گَرْدِنْ هینی دُوشْ

حَیروُنْمِهْ سَمورْ زنده نَووُنه ته دُوشْ

امیر گِنِهْ: تا (دا) مَحْشَرْ برآوری جُوشْ

اینْ ارض وُ سمٰا مِهْ دَرْدْرِهْ گُوشْ کِنِهْ گُوشْ

حورْبُوئِنْ مِرِهْ شَربِتِ لُودِئنْ نوشْ

اوُن مَحَلّْ تنه نازرِهْ کَشِمْ به شِهْ دُوشْ

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.