امیر پازواری

شعر 75 | مه دوستْ که سرهْ مجنّهْ کنّه هزارْغَنْگْ

مه دوستْ که سرهْ مجنّهْ کنّه هزارْغَنْگْ

چاچی کَمُون دارْنهْ، دستِ مییُون تنگْ

هَر دلْ که دیمٰاوه بَکنهْ بهْ آهنگْ

صَد خار خرْنهْاُون دلْ که کنهْ ویله وَنْگ

شُوکه دَکته منْ کمه شهْ ویله وَنگْ

روزْ که دَکتهْ زَمّه شه سینه رهْ سَنگْ

همینهْ منهْ نالْشْ، همینه مه ونگ

چی بُو ندا بُومْدلْره ته ناکَسِ چَنگْ

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.