شعر 97 | ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ

ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ

به کوه و صحرا، لالهْ رنگارنگْ جُوشِنْ

زمینْ اطلسِ سبزه رنگْ دارْنِهْ پُوشِنْ

مُنَقّشْ چه دیبا وُ شکوفه هُوشِنْ

چمن گِل خندونهْ، غنچهْ دَرْپُوشِنْ

بِلْبِلْ به هزارْ نغمه نوا خَروُشِنْ

زنّار دَوِسْتْ عابد و سَبْحه فِروُشِنْ

زاهدْ زهد و تقویٰ بِهِشْتْ، بادِهْ نُوشِنْ

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.