شعر 102 | هندیمه مَسّه تُرکچشْ و سری من
هندیمه مَسّه تُرکچشْ و سری من
قربون شُومّه ته قَدّره سر تا به پی من
ای گلْ دسته ته مهره ورزمْ تا کی من؟
به ملکِ عَدْمْ شُومّه در آرزی من
سی وار بَوتمهْ ته چیره خجیره زی من
عاشقِ ته چیرُومهْ سر تا به پی من
اونْ جان که یکی دارمه گر دارم سی من
هاکرد بَووُنم، مَسّه چشِ فدی من
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک میشود.