امیر پازواری

شعر 117 | من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین

من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین

نازنین نتومّه غم و دردره چیین

ته بدی، عشقْ غَمْ‌رِهْ غَمِ سَرْ بنّیین

ته ویله و مه زیله ره فرق پرنیین

هرجا که نگاه شونه نشینه شیین

هرچیز که هوس وینه، نَوِنِهْ دیینْ

خوبون جهون تا هَسّنِهْ ته جائیینْ

چش‌رِهْ دوندی، دیم ره مه جانپشیین

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.