شعر 148 | امیر گنه که پایِ چنار خجیره
امیر گنه که پایِ چنار خجیره
آوازِ قرآنْ، نومِ جبّارْ خجیره
چَهْ چَهِ بلبلْ، خویِ نپار خجیره
آوازِ قرآنْ، شام و نهارْ خجیره
نمازْ بَکردِنْ روزهدارْ خجیره
ایمونْدارْ آدمِ کاروبار خجیره
عاشقْره مدامْ نالهی زار خجیره
میونِ خجیرون، زلفهدار خجیره
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک میشود.