شعر 171 | ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
هزارْعاشقِ خُونْ به اُونجه، دریجه
امیر گنه: مه سرخهْ گِلْ دَستیجهْ!
دیوْ ره نَرْسهْ سودا کنهْ پری جهْ
کاری نَکنْ که دلْ به ته جٰا برَنجهْ
کاریها کنْ که دُوستْ به ته جا بغَنْجهْ
تو اُونْ پَرییی که دیوْ ته جه وریجهْ
روا نیهْ دیوْ سودا کنهْ پری جه
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک میشود.