شعر 9 | امیر گنه: مه خاطرْ اوُنوَختْ بَوِّه جَمْ

امیر گنه: مه خاطرْ اوُنوَختْ بَوِّه جَمْ

ته مشکینْ کَمِنْ‌رِهْ شه گِرْدِنْ دَپیچِمْ

دایم شاد مجی، هرگِزْ نُوو تِرِهْ غَمْ

فلکْ بَگِرْدِهْ گُویِ گردونْ به ته چَمْ

ته دِشْمِنْ ذَلیلْ بُووئه، دُوئه به عالَمْ

ته دولتْ اَفزونْ بَووُئه، نووئه هِچّی کَمْ

نه هوشنگ به ته هُوشْ، نه خُسرو، نه حٰاتَمْ

دشمنونْ شووُ روزْ کِنِنْ ته‌وَرْ مٰاتِمْ

اتّایِ خور اِنِهْ دَکِفِهْ به عٰالِمْ

تنه دشمنِ وَرْبئیرمْ منْ مٰاتِمْ

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.