امیرخسرو دهلوی

مثنوی 62 | تن ز غنیمت به هزیمت سپرد

تن ز غنیمت به هزیمت سپرد

بردن جان را به غنیمت شمرد

چرخ ز بیداد عنان تافته

مملکت از ظلم امان یافته

چنگ نوا زن به هوا سر کشید

چنگ نوا زنده نوا بر کشید

خوشهٔ چرخ از علف خانه خیز

بهر عروسان سحر دانه ریز

اتش از آن جا که به دل جای کرد

دود برآمد ز نفس های سرد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.