اوحدالدین کرمانی

شعر 49 | مستان رهش تمام هشیار آیند

مستان رهش تمام هشیار آیند

از غایت بی سری کله دار آیند

پادار به رنج اگر چه سرگردانی

سرگشته تر از من و تو بسیار آیند

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.