اوحدالدین کرمانی

شعر 55 | از کتم عدم چون که برون افتادم

از کتم عدم چون که برون افتادم

در چاه وجود سرنگون افتادم

هر دم به وجود خویش با خود گویم

من کیستم؟ این چه جاست؟ چون افتادم؟

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.