اوحدالدین کرمانی

شعر 124 | پیوسته تو را به صد هوا می طلبم

پیوسته تو را به صد هوا می طلبم

وین درد غم تو را دوا می طلبم

چون می نگرم کانچ منم جمله تویی

من غافلم از خود که تو را می طلبم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.