اوحدالدین کرمانی

شعر 251 | ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین

ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین

بر دامن درد خویش مردانه نشین

زآمد شد بیهوده تو خود را پی کن

معشوقه چو خانگی است در خانه نشین

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.