غزل 525 | شاید که پرده زان رخ باد صبا گشاید

شاید که پرده زان رخ باد صبا گشاید

روی گشاده او کار مرا گشاید

ما را ز بوی یوسف نگشود هیچ کاری

شاید که آن سهی قد بند قبا گشاید

زان آفتاب خوبان یکذره کم نگردد

گر چشم التفاتی بر حال ما گشاید

این ناز و سر بلندی کاین سرو ناز دارد

کی نرگسش سوی ما چشم رضا گشاید

اهلی منال از آن بت کز ناز برتو دربست

یک در اگر به بندد صد در خدا گشاید

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.