غزل 817 | بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگر

بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگر

تا به امروز چه دیدیم که بینیم دگر

تو جفا کار شدی ما ز وفا سیر شدیم

تو چنان گشتی و ما نیز چنینیم دگر

جای ما نیست بکوی تو گذشتیم از آن

گر بود خلد برین هم که براینیم دگر

دست کوتاهی از اینگونه که ما رندان راست

جز گل حسرت ازین باغ چه چینیم دگر

صید پابسته شدن تا کی و خواری تا چند؟

خیز اهلی که بیک جا ننشینیم دگر

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.